വെറുതെ ഒരു ചിന്ത

എന്തുക്കൊണ്ട് അദ്വൈത ദർശനങ്ങൾക്ക് ഭാരതത്തിൽ വേണ്ടത്ര പ്രീതി ലഭിച്ചില്ല?
ഒന്നേ ഉള്ളൂ ഒന്നേ ഉള്ളൂ ആവര്ത്തിച്ചു പറയുന്ന ഇസ്ലാം മത വിശ്വാസികൾ പോലും അദ്വൈതത്തെ മറ്റൊരു മതമായി കാണാൻ താല്പര്യപെടുന്നത് എന്തായിരിക്കും?
അതോ, ഗൗഡപാദരുടെ സംസ്കൃതം മനസിലാവാതെ പോയതോ?
അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിലെ ഹൈന്ദവതയെ വായിച്ചതിനാലോ?
ശരിക്കും ആള്ദൈവങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കിയത് ഇസ്ലാം മതത്തിൽ ആയിരുന്നില്ലേ?
ഭൂമിയിൽ ഉത്ഭവിച്ച എല്ലാ പ്രവാചകരും മനുഷ്യരാണെന്നുള്ളതിൽ തര്ക്കമില്ല.
പിന്നെ, ദൈവത്തെ അവതരിപ്പിക്കാൻ അവർ ഉദയം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ അവിടെ രൂപമെടുക്കുന്നത് ദൈവസിദ്ധാന്തമല്ലേ. അങ്ങിനെ എങ്കിൽ, ആള്ദൈവങ്ങളുടെ മതമെന്ന ഖ്യാതി ഇസ്ലാമിനു മാത്രമേ വന്നു ചേരൂ.  
ഓംകാരത്തിലെ സ്വരങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷെ മനസിലാവും അദ്വൈത ദര്ശനം ഹിന്ദു സംസ്ക്കാരത്തിലും ഇസ്ലാം മതത്തിലും എത്രമാത്രം സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു എന്ന്.
ഹിന്ദു സംസ്ക്കാരത്തിലും നേരെ മറിച്ചല്ല.
അവിടെയും ആള്ദൈവങ്ങളുടെ ഇടപെടൽ മൂലമായിരിക്കുമോ അദ്വൈത ദർശനങ്ങൾക്ക് അയിത്തം കല്പ്പിച്ചത്?
അജോ നിത്യ ശാശ്വതോയം പുരാണോ
ന ഹന്യതേ ഹന്യമാനേ ശരീരേ
ഇവിടം വരെ പറഞ്ഞു നിറുത്തിയ ഗീത, പിന്നീട് എന്തുക്കൊണ്ട് അദ്വൈത ദർശനങ്ങളുടെ ചുരുളുകൾ അഴിക്കാൻ മടി കാണിച്ചു?
അതോ, വരേണ്യ വര്ഗത്തിന് അത് ഗ്രഹിക്കാൻ പാടില്ല എന്ന സങ്കുചിത ചിന്ത ഉടലെടുത്തതിന്റെ പരിണിത ഫലമോ, ബാക്കിയുള്ളത് മൂടി വെക്കാൻ അവർ തൽപ്പരർ ആയത്?
ഒരുപക്ഷെ, ശരിയായ ആത്മീയ വിദ്യാഭ്യാസം കിട്ടുന്നവര്ക്ക് അദ്വൈതമെന്ന സങ്കല്പത്തെ, അദ്വൈതമെന്ന പ്രതിഭാസത്തെ, അദ്വൈതമെന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ തള്ളികളയാൻ ആവില്ല.
എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങളിലും ആത്മീയ വിദ്യാഭ്യാസം ശരിയായ രീതിയിൽ കുട്ടികള്ക്ക് കൊടുക്കുവാൻ നാം തയ്യാറാവുക. ഒരുപക്ഷെ അത്, രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്പർദ്ധ ഒഴിവാക്കാൻ സാഹായിചേക്കാം.